భజ గోవిందం

భజ గోవిందం భజ గోవిందం
గోవిందం భజ మూడమతే ।
సంప్రాప్తే సన్నిహితే కాలే
నహి నహి రక్షతి డుకృంకరణే ॥ ||1||

మూడ జహీహి ధనాగమ తృష్ణాం
కురు సద్బుద్ధిం మనసి వితృష్ణామ్ ।
యల్లభసే నిజకర్మోపాత్తం
విత్తం తేన వినోదయ చిత్తమ్ ॥ ||2||

నారీస్తనభర నాభీదేశం
దృష్ట్వా మా గా మోహావేశమ్ ।
ఏతన్మాంసవసాదివికారం
మనసి విచింతయ వారమ్ వారమ్ ॥ ||3||

నలినీదల గతజలమతితరలం
తద్వజ్జీవితమతిశయ చపలమ్ ।
విద్ధి వ్యాధ్యభిమానగ్రస్తం
లోకం శోకహతం చ సమస్తమ్ ॥ ||4||

యావద్విత్తోపార్జనసక్తః
తావన్నిజపరివారో రక్తః ।
పశ్చాజ్జీవతి జర్జరదేహే
వార్తాం కోఽపి న పృచ్ఛతి గేహే ॥ ||5||

యావత్పవనో నివసతి దేహే
తావత్పృచ్ఛతి కుశలం గేహే ।
గతవతి వాయౌ దేహాపాయే
భార్యా బిభ్యతి తస్మిన్కాయే ॥ ||6||

బాలస్తావత్క్రీడాసక్తః
తరుణస్తావత్తరుణీసక్తః ।
వృద్ధస్తావచ్చింతాసక్తః
పరమే బ్రహ్మణి కోఽపి న సక్తః ॥ ||7||

కా తే కాంతా కస్తే పుత్రః
సంసారోఽయమతీవ విచిత్రః ।
కస్య త్వం కః కుత ఆయాతః
తత్త్వం చింతయ తదిహ భ్రాతః ॥ ||8||

సత్సంగత్వే నిస్సంగత్వం
నిస్సంగత్వే నిర్మోహత్వమ్ ।
నిర్మోహత్వే నిశ్చలతత్త్వం
నిశ్చలతత్త్వే జీవన్ముక్తిః ॥ ||9||

వయసి గతే కః కామవికారః
శుష్కే నీరే కః కాసారః ।
క్షీణే విత్తే కః పరివారః
జ్ఞాతే తత్త్వే కః సంసారః ॥ ||10||

మా కురు ధన జన యౌవన గర్వం
హరతి నిమేషాత్కాలః సర్వమ్ ।
మాయామయమిదమఖిలం హిత్వా
బ్రహ్మపదం త్వం ప్రవిశ విదిత్వా ॥ ||11||

దినయామిన్యౌ సాయం ప్రాతః
శిశిరవసంతౌ పునరాయాతః ।
కాలః క్రీడతి గచ్ఛత్యాయుః
తదపి న ముంచత్యాశావాయుః ॥ ||12||

కా తే కాంతా ధనగతచింతా
వాతుల కిం తవ నాస్తి నియంతా ।
త్రిజగతి సజ్జనసంగతిరేకా
భవతి భవార్ణవతరణే నౌకా ॥ ||13||

ద్వాదశమంజరికాభిరశేషః
కథితో వైయాకరణస్యైషః ।
ఉపదేశోఽభూద్విద్యా నిపుణైః
శ్రీమచ్ఛంకర భగవచ్ఛరణైః ॥ ||14||

జటిలో ముండీ లుంఛితకేశః
కాషాయాంబర బహుకృతవేషః ।
పశ్యన్నపి చ న పశ్యతి మూడః
ఉదరనిమిత్తం బహుకృతవేషః ॥ ||15||

అంగం గలితం పలితం ముండం
దశనవిహీనం జాతం తుండమ్ ।
వృద్ధో యాతి గృహీత్వా దండం
తదపి న ముంచత్యాశాపిండమ్ ॥ ||16||

అగ్రే వహ్నిః పృష్ఠే భానుః
రాత్రౌ చుబుక సమర్పిత జానుః ।
కరతల భిక్షస్తరుతలవాసః
తదపి న ముంచత్యాశాపాశః ॥ ||17||

కురుతే గంగాసాగరగమనం
వ్రత పరిపాలనమథవా దానమ్ ।
జ్ఞానవిహీనః సర్వమతేన
భజతి న ముక్తిం జన్మశతేన ॥ ||18||

సురమందిర తరు మూల నివాసః
శయ్యా భూతలమజినం వాసః ।
సర్వ పరిగ్రహ భోగత్యాగః
కస్య సుఖం న కరోతి విరాగః ॥ ||19||

యోగరతో వా భోగరతో వా
సంగరతో వా సంగవిహీనః ।
యస్య బ్రహ్మణి రమతే చిత్తం
నందతి నందతి నందత్యేవ ॥ ||20||

భగవద్గీతా కించిదధీతా
గంగాజల లవకణికా పీతా ।
సకృదపి యేన మురారిసమర్చా
క్రియతే తస్య యమేన న చర్చా ॥ ||21||

పునరపి జననం పునరపి మరణం
పునరపి జననీజఠరే శయనమ్ ।
ఇహ సంసారే బహుదుస్తారే
కృపయాఽపారే పాహి మురారే ॥ ||22||

రథ్యాచర్పట విరచిత కంథః
పుణ్యాపుణ్య వివర్జిత పంథః ।
యోగీ యోగనియోజిత చిత్తః
రమతే బాలోన్మత్తవదేవ ॥ ||23||

కస్త్వం కోఽహం కుత ఆయాతః
కా మే జననీ కో మే తాతః ।
ఇతి పరిభావయ సర్వమసారం
విశ్వం త్యక్త్వా స్వప్నవిచారమ్ ॥ ||24||

త్వయి మయి చాన్యత్రైకో విష్ణుః
వ్యర్థం కుప్యసి మయ్యసహిష్ణుః ।
భవ సమచిత్తః సర్వత్ర త్వం
వాంఛస్యచిరాద్యది విష్ణుత్వమ్ ॥ ||25||

శత్రౌ మిత్రే పుత్రే బంధౌ
మా కురు యత్నం విగ్రహసంధౌ ।
సర్వస్మిన్నపి పశ్యాత్మానం
సర్వత్రోత్సృజ భేదాజ్ఞానమ్ ॥ ||26||

కామం క్రోధం లోభం మోహం
త్యక్త్వాఽఽత్మానం పశ్యతి సోఽహమ్ ।
ఆత్మజ్ఞానవిహీనా మూడాః
తే పచ్యంతే నరకనిగూఢాః ॥ ||27||

గేయం గీతా నామసహస్రం
ధ్యేయం శ్రీపతి రూపమజస్రమ్ ।
నేయం సజ్జన సంగే చిత్తం
దేయం దీనజనాయ చ విత్తమ్ ॥ ||28||

సుఖతః క్రియతే కామాభోగః
పశ్చాదంత శరీరే రోగః ।
యద్యపి లోకే మరణం శరణం
తదపి న ముంచతి పాపాచరణమ్ ॥ ||29||

అర్థమనర్థం భావయ నిత్యం
నాస్తితతః సుఖలేశః సత్యమ్ ।
పుత్రాదపి ధనభాజాం భీతిః
సర్వత్రైషా విహితా రీతిః ॥ ||30||

ప్రాణాయామం ప్రత్యాహారం
నిత్యానిత్య వివేకవిచారం ।
జాప్యసమేత సమాధివిధానం
కుర్వవధానం మహదవధానం ॥ ||31||

గురుచరణాంబుజ నిర్భరభక్తః
సంసారాదచిరాద్భవ ముక్తః ।
సేంద్రియ మానస నియమాదేవం
ద్రక్ష్యసి నిజహృదయస్థం దేవమ్ ॥ ||32||

మూఢః కశ్చన వైయాకరణో
డుఃకృంకరణాధ్యయనధురీణః ।
శ్రీమచ్ఛంకర భగవచ్ఛిష్యైః
బోధిత ఆసీచ్ఛోధితరణః ॥ ||33||

భజ గోవిందం భజ గోవిందం
గోవిందం భజ మూడమతే ।
నామస్మరణాదన్యముపాయం
నహి పశ్యామో భవతరణే ॥ ||34||

|| శ్లోకం 1 ||
భజ గోవిందం భజ గోవిందం
గోవిందం భజ మూఢమతే
సంప్రాప్తే సన్నిహితే కాలే
నహి నహి రక్షతి డుకృంకరణే
పర్యాయ పదాలు:
భజ – భజించు/భక్తితో నినదించు, గోవిందం – విష్ణువుని, మూడమతే – ఓ అజ్ఞాని మనసా, సంప్రాప్తే – చేరినప్పుడు, సన్నిహితే – సమీపంలో ఉన్న, కాలే – మరణ సమయాన, నహి నహి – కాదు కాదు, రక్షతి – రక్షించదు, డుకృంకరణే – వ్యాకరణ పాఠశాల విద్య
తాత్పర్యం:
ఓ మూర్ఖుడా! గోవిందుడిని భజించు. మరణ సమయానికి దగ్గరైనప్పుడు, వ్యాకరణం వంటి బోధనలు నీకు రక్షణ ఇవ్వలేవు.
|| శ్లోకం 2 ||
మూఢ జహీహి ధనాగమతృష్ణాం
కురు సద్బుద్ధిం మనసి వితృష్ణామ్
యల్లభసే నిజకర్మోపాత్తం
విత్తం తేన వినోదయ చిత్తమ్
**పర్యాయ పదాలు:**
మూఢ – అజ్ఞాని, జహీహి – వదిలేయి, ధనాగమతృష్ణాం – ధనం సంపాదించాలన్న తాపాన్ని, కురు – అవలంబించు, సద్బుద్ధిం – మంచి జ్ఞానాన్ని, మనసి – మనస్సులో, వితృష్ణామ్ – ఆకాంక్షలేని స్థితిని, యత్ లభసే – నీవు పొందిన, నిజ కర్మ ఉపాత్తం – నీకు విధిగా లభించిన దానిని, విస్తం – ఆ ధనాన్ని, తేన – దానితో, వినోదయ – ఆనందింపజేయి, చిత్తం – మనస్సును
**తాత్పర్యం:**
ఓ మూర్ఖుడా! ధన సంపాదన పట్ల ఆశను వదిలేయి. మంచి జ్ఞానాన్ని అలవర్చుకొని, నీ కర్మ ఫలితంగా వచ్చే ధనంతోనే సంతృప్తిగా జీవించు.
|| శ్లోకం 3 ||
నారీస్తనభర-నాభీదేశం
దృష్ట్వా మా గా మోహావేశమ్
ఏతన్మాంసవసాదివికారం
మనసి విచింతయ వారం వారమ్
**పర్యాయ పదాలు:**
నారి – స్త్రీ, స్థనభర – వక్షోజ సంపద, నాభీదేశం – నాభి ప్రాంతం, దృష్ట్వా – చూసి, మా – కాదు, గా – కలుగు, మోహావేశం – మోహంలోకి వెళ్ళకుము, ఏతత్ – ఇది, మాంసవస – మాంసము, ఆదివికారం – మొదలైన మార్పులు, మనసి – మనస్సులో, విచింతయ – తలంచు, వారం వారం – మళ్లీ మళ్లీ
**తాత్పర్యం:**
స్త్రీ శరీర భాగాలను చూసి మోహించకుము. ఇవన్నీ కేవలం మాంస రాశులే. మాయలో పడకుండా దీనిపై మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచించు.
|| శ్లోకం 4 ||
నలినీదల-గతజలమతితరలం
తద్వజ్జీవితమతిశయ-చపలమ్
విద్ధి వ్యాధ్యభిమానగ్రస్తం
లోకం శోకహతం చ సమస్తమ్
**పర్యాయ పదాలు:**
నలినీదల – పద్మపత్రం, గతజలం – దాని మీద ఉన్న నీరు, అతితరలం – చాలా అస్థిరం, తద్వత్ – అలాగే, జీవితం – మనుష్యుల జీవితం, అతిశయ చపలం – అత్యంత చంచలమైనది, విద్ధి – తెలుసుకో, వ్యాధి – వ్యాధులతో, అభిమాన – గర్వంతో, గ్రస్తం – పట్టబడి ఉన్న, లోకం – ప్రపంచం, శోకహతం – దుఃఖం కలిగిన, సమస్తం – మొత్తం
**తాత్పర్యం:**
పద్మపత్రం మీద నీటిబిందువు లాగ, మన జీవితం చాలా చంచలమైనది. ఇది వ్యాధులు, గర్వం, మరియు దుఃఖాలతో నిండి ఉంది.
|| శ్లోకం 5 ||
యావద్విత్తోపార్జనసక్తః
తావన్నిజపరివారో రక్తః
పశ్చాజ్జీవతి జర్జరదేహే
వార్తాం కోఽపి న పృచ్ఛతి గేహే
**పర్యాయ పదాలు:**
యావత్ – ఎప్పటికీ, విట్త – ధనం, ఉపార్జన – సంపాదన, సక్తః – ఆసక్తి ఉన్నంత వరకు, తావత్ – అంతవరకూ, నిజ పరివారః – తన కుటుంబ సభ్యులు, రక్తః – ప్రేమ చూపిస్తారు, పశ్చాత్ – తరువాత, జీవతి – జీవిస్తే, జర్జర దేహే – నలిగిన శరీరంతో, వార్తాం – ఆ విషయాన్ని, కోఽపి – ఎవరూ, న – కాదు, పృచ్ఛతి – అడగరు, గేహే – ఇంటిలో
**తాత్పర్యం:**
ధనం సంపాదించే సామర్థ్యం ఉన్నంతవరకే బంధువులు ప్రేమతో ఉంటారు. శరీరం బలహీనమయ్యాక ఎవ్వరూ పట్టించుకోరు.
|| శ్లోకం 6 ||
యావత్పవనో నివసతి దేహే
తావత్పృచ్ఛతి కుశలం గేహే
గతవతి వాయౌ దేహాపాయే
భార్యా బిభ్యతి తస్మిన్కాయే
**పర్యాయ పదాలు:**
యావత్ – ఎంతవరకు, పవనః – ప్రాణవాయువు, నివసతి – ఉండగలదు, దేహే – శరీరంలో, తావత్ – అంతవరకూ, పృచ్ఛతి – ప్రశ్నిస్తారు, కుశలం – ఎలా ఉన్నావని, గేహే – ఇంటిలో, గతవతి – వెళ్లిపోయిన తరువాత, వాయౌ – శ్వాస, దేహ అపాయే – శరీరం విడిచిన తరువాత, భార్యా – భార్య, బిభ్యతి – భయపడుతుంది, తస్మిన్ – ఆ, కాయే – శవాన్ని
**తాత్పర్యం:**
శరీరంలో ప్రాణం ఉన్నంతవరకే మన ఇంట్లో వారు మనను అడుగుతారు. ఒకసారి శ్వాస ఆగిపోతే, ఆ శరీరాన్ని చూసి భార్య కూడా భయపడుతుంది.
|| శ్లోకం 7 ||
బాలస్తావత్క్రీడాసక్తః
తరుణస్తావత్తరుణీసక్తః
వృద్ధస్తావచ్చింతాసక్తః
పరమే బ్రహ్మణి కోఽపి న సక్తః
**పర్యాయ పదాలు:**
బాలః – చిన్నవాడు, తావత్ – అప్పుడు, క్రీడాసక్తః – ఆటల్లో ఆసక్తి, తరుణః – యువకుడు, తావత్ – అప్పటికీ, తరుణీ సక్తః – యువతుల్లో ఆసక్తి, వృద్ధః – వృద్ధుడు, తావత్ – అప్పటికి, చింతాసక్తః – ఆలోచనల్లో నిమగ్నమవుతాడు, పరమే బ్రహ్మణి – సాక్షాత్ పరమాత్మ తత్వంలో, కోఽపి – ఎవ్వరూ, న – కాదు, సక్తః – ఆసక్తి చూపించరు
**తాత్పర్యం:**
చిన్నవాడవుంటే ఆటలకే ఆసక్తి, యవ్వనంలో యువతిలో మోహం, వృద్ధాప్యంలో ఆందోళనలు – కానీ ఎవ్వరూ పరమాత్మ తత్త్వంలో ఆసక్తి చూపడం లేదు.
|| శ్లోకం 8 ||
కా తే కాంతా కస్తే పుత్రః
సంసారోఽయమతీవ విచిత్రః
కస్య త్వం కః కుత ఆయాతః
తత్త్వం చింతయ తదిహ భ్రాతః
**పర్యాయ పదాలు:**
కా – ఎవరూ, తే – నీకు, కాంతా – భార్య, కః – ఎవరు, తే – నీకు, పుత్రః – కుమారుడు, సంసారః – ఈ జీవిత చక్రం, అతీవ – చాలా, విచిత్రః – విచిత్రమైనది, కస్య – ఎవరిది, త్వం – నీవు, కః – ఎవరు, కుతః – ఎక్కడి నుంచి, ఆయాతః – వచ్చావు, తత్త్వం – నిజమైన తత్వాన్ని, చింతయ – ఆలోచించు, తదిహ – ఈ లోకంలో, భ్రాతః – సోదరా
**తాత్పర్యం:**
నీ భార్య ఎవరు? నీ కొడుకు ఎవరు? ఈ సంసారం ఎంత విచిత్రమైనదో చూడు. నీవెవరు? ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు? ఈ తత్త్వాన్ని ఆలోచించు ఓ సోదరా!
|| శ్లోకం 9 ||
సత్సంగత్వే నిస్సంగత్వం
నిస్సంగత్వే నిర్మోహత్వమ్
నిర్మోహత్వే నిశ్చలతత్త్వం
నిశ్చలతత్త్వే జీవన్ముక్తిః
**పర్యాయ పదాలు:**
సత్సంగత్వే – సద్గురువులతో సన్నిధి వల్ల, నిస్సంగత్వం – ఆసక్తిలేని జీవితం, నిస్సంగత్వే – ఆసక్తి లేనిద్వారా, నిర్మోహత్వమ్ – మోహం లేకపోవడం, నిర్మోహత్వే – మోహరహితత్వం వల్ల, నిశ్చలతత్త్వం – స్థిరమైన తత్త్వ జ్ఞానం, నిశ్చలతత్త్వే – స్థిరతత్వం వల్ల, జీవన్ముక్తిః – బంధనాల నుండి విముక్తి
**తాత్పర్యం:**
సత్సంగం వల్ల attachments తలచిపోతాయి. వాటి ద్వారా మోహాలు తొలగుతాయి. అప్పుడు స్థిరత తత్త్వం సాధ్యం. అది జీవన్ముక్తికి దారి తీస్తుంది.
|| శ్లోకం 10 ||
వయసి గతే కః కామవికారః
శుష్కే నీరే కః కాసారః
క్షీణే విత్తే కః పరివారః
జ్ఞాతే తత్త్వే కః సంసారః
**పర్యాయ పదాలు:**
వయసి గతే – వృద్ధాప్యంలో, కః – ఎక్కడ, కామవికారః – కామ భావనలు, శుష్కే – ఎండిపోయిన, నీరే – నీటి లేని, కః – ఎక్కడ, కాసారః – సరస్సు, క్షీణే – తగ్గినప్పుడు, విత్తే – ధనము, కః – ఎవరు, పరివారః – బంధువులు, జ్ఞాతే – తెలుసుకున్నపుడు, తత్త్వే – తత్త్వాన్ని, కః – ఏమి, సంసారః – సంసారం
**తాత్పర్యం:**
వృద్ధాప్యంలో కామభావాలు ఉండవు. నీరు లేని చోట సరస్సులేవు. ధనం తగ్గినపుడు బంధువులు ఉండరు. తత్త్వ జ్ఞానం వచ్చాక ఈ సంసారమే ఉండదు.
|| శ్లోకం 11 ||
మా కురు ధన-జన-యౌవన-గర్వం
హరతి నిమేషాత్కాలః సర్వమ్
మాయామయమిదమఖిలం హిత్వా
బ్రహ్మపదం త్వం ప్రవిశ విదిత్వా
పర్యాయ పదాలు:
మా కురు – చేయకేలు, ధన-జన-యౌవన-గర్వం – ధనం, బంధువులు, యవ్వనంపై గర్వం, హరతి – తన్నేస్తుంది, నిమేషాత్ – క్షణాల్లో, కాలః – సమయం, సర్వం – అన్నిటిని, మాయామయం – మాయలో కూడినది, ఇదం అఖిలం – ఇది మొత్తం, హిత్వా – వదిలిపెట్టి, బ్రహ్మపదం – పరమాత్మ స్థితి, త్వం ప్రవిశ – నీవు ప్రవేశించు, విదిత్వా – తెలుసుకొని
తాత్పర్యం:
ధనం, బంధువులు, యవ్వనంపై గర్వించకండి. సమయం ఒక్క క్షణంలో అన్నింటిని నాశనం చేస్తుంది. ఈ మాయా ప్రపంచాన్ని వదిలి, బ్రహ్మపదాన్ని తెలుసుకుని అందులో లీనమవ్వండి.
|| శ్లోకం 12 ||
దినయామిన్యౌ సాయం ప్రాతః
శిశిరవసంతౌ పునరాయాతః
కాలః క్రీడతి గచ్ఛత్యాయుః
తదపి న ముంచత్యాశావాయుః
పర్యాయ పదాలు:
దిన-యామిన్యౌ – పగలు-రాత్రి, సాయం-ప్రాతః – సాయంత్రం, ఉదయం, శిశిర-వసంతౌ – శీత-వసంత కాలాలు, పునః ఆయాతః – మళ్లీ వస్తున్నాయి, కాలః – కాలం, క్రీడతి – ఆడుకుంటూ, గచ్ఛతి – పోతున్నది, ఆయుః – ఆయుష్ (జీవిత సమయం), తత్అపి – అయినప్పటికీ, న – కాదు, ముంచతి – వదలదు, ఆశావాయుః – ఆశల గాలి
తాత్పర్యం:
పగలు, రాత్రి, ఋతువులు తిరిగివస్తున్నా కాలం ముందుకు పోతూనే ఉంది. కానీ మన ఆశలు మాత్రం వదలకపోతున్నాయి.
|| శ్లోకం 13 ||
కా తే కాంతా ధనగతచింతా
వాతుల కిం తవ నాస్తి నియంతా
త్రిజగతి సజ్జనసంగతిరేకా
భవతి భవార్ణవతరణే నౌకా
పర్యాయ పదాలు:
కా తే కాంతా – నీ భార్య ఎవరు?, ధనగతచింతా – ధనంపట్ల ఆందోళన ఎందుకు?, వాతుల – ఓ మూర్ఖా!, కిం – ఏమిటి?, తవ – నీకు, నాస్తి – లేదు, నియంతా – నియంత్రణ కలవాడు?, త్రిజగతి – మూడూ లోకాలలో, సజ్జనసంగతి – మంచివారి సన్నిధి, ఏకా – ఒక్కటే, భవతి – అవుతుంది, భవార్ణవ-తరణే – సంసారసముద్రం దాటడానికి, నౌకా – నావిక
తాత్పర్యం:
నీ భార్య ఎవరు? ధనంపట్ల ఆందోళన ఎందుకు? ఓ మూర్ఖా! నీకు నియంత్రణ లేదు? మూడూ లోకాలలో మంచి మనుషుల సాంగత్యమే సంసార సముద్రాన్ని దాటడానికి ఓ పడవగా మారుతుంది.
|| శ్లోకం 14 ||
ద్వాదశ-మంజరికాభిరశేషః
కథితో వైయాకరణస్యైషః
ఉపదేశోఽభూద్విద్యా-నిపుణైః
శ్రీమచ్ఛంకర-భగవచ్ఛరణైః
పర్యాయ పదాలు:
ద్వాదశ – 12, మంజరికాభిః – చిన్న పద్యరూపంలో, అశేషః – సంపూర్ణమైన, కథితః – వివరించబడింది, వైయాకరణస్య – వ్యాకరణ శాస్త్రజ్ఞుని, ఏషః – ఇది, ఉపదేశః – బోధన, అభూత్ – అయినది, విద్యా నిపుణైః – జ్ఞానులచే, శ్రీమత్ శంకర భగవత్ శరణైః – శంకర భగవానుడి పాదాలవలన
తాత్పర్యం:
ఈ ద్వాదశ మంజరి అనే పద్యరూపంలో ఉన్న బోధనలు వ్యాకరణ శాస్త్రంలో నిపుణులైనవారు వివరించారు. ఇవి శ్రీ శంకర భగవానుడి ఉపదేశంగా భావించాలి.
|| శ్లోకం 15 ||
జటిలో ముండీ లుంఛితకేశః
కాషాయాంబర-బహుకృతవేషః
పశ్యన్నపి చ న పశ్యతి మూఢః
ఉదరనిమిత్తం బహుకృతవేషః
పర్యాయ పదాలు:
జటిలో – జటాధారి, ముండీ – ముండితముని, లుంఛితకేశః – ముడిచిన జుట్టు కలవాడు, కాషాయాంబర – గేరువరంగు వస్త్రధారి, బహు కృత వేషః – అనేక రూపాల వేషాలు వేసుకున్నవాడు, పశ్యన్ అపి – చూస్తున్నప్పటికీ, న పశ్యతి – కానీ చూడడు, మూఢః – మూర్ఖుడు, ఉదరనిమిత్తం – పొట్ట నింపుకోవడం కోసం, బహు కృత వేషః – అనేక వేషాలు వేసుకున్నాడు
తాత్పర్యం:
జటలు వేసుకున్నవాడు, గుంపుమాడినవాడు, గేరువస్త్రాలను ధరించినవాడు – ఇలా అనేక వేషాల్ని వేసుకున్నవాడు, చూస్తున్నప్పటికీ అసలు విషయాన్ని గ్రహించడు. కేవలం పొట్ట నింపుకోడానికి వేషధారణ చేస్తున్నాడు.
|| శ్లోకం 16 ||
అంగం గలితం పలితం ముండం
దశనవిహీనం జాతం తుండమ్
వృద్ధో యాతి గృహీత్వా దండం
తదపి న ముంచత్యాశాపిండమ్
పర్యాయ పదాలు:
అంగం – శరీరం, గలితం – క్షీణించిపోయింది, పలితం – తెల్లజుట్టు, ముండం – తల, దశన విహీనం – పళ్లే లేని, జాతం తుండం – నోరు వక్రీకృతమైంది, వృద్ధః – ముసలివాడు, యాతి – నడుచుకుంటూ వెళ్తున్నాడు, గృహీత్వా దండం – దండం పట్టుకుని, తదపి – అయినా, న – కాదు, ముంచతి – వదలడు, ఆశా పిండం – ఆశల గుదుగుళ్ళను
తాత్పర్యం:
శరీరం క్షీణించింది, తల తెల్లజుట్టుతో నిండి ఉంది, పళ్ళు లేవు, నోరు వక్రీకృతమైంది – అయినా ముసలివాడు దండం పట్టుకుని నడుస్తున్నాడు. కానీ ఆశలను మాత్రం వదలడు.
|| శ్లోకం 17 ||
అగ్రే వహ్నిః పృష్ఠే భానుః
రాత్రౌ చుబుక-సమర్పిత-జానుః
కరతల-భిక్షస్తరుతలవాసః
తదపి న ముంచత్యాశాపాశః
పర్యాయ పదాలు:
అగ్రే వహ్నిః – ముందుగా అగ్ని, పృష్ఠే భానుః – వెనుక సూర్యుడు, రాత్రౌ – రాత్రివేళ, చుబుక సమర్పిత జానుః – గోణులను కిందికి వంచినవాడు, కరతల భిక్షా – చేతితో కూడిన భిక్షా, తరుతల వాసః – వృక్షం క్రింద నివాసం, తదపి – అయినా, న – కాదు, ముంచతి – వదలడు, ఆశా పాశః – ఆశల బంధనాన్ని
తాత్పర్యం:
ముందు అగ్ని, వెనుక సూర్యుడు, రాత్రివేళ గోణులను మోకాళ్లకు చేర్చి కూర్చుని, చెట్టు క్రింద నివసిస్తూ, చేతితో కూడిన భిక్షతో జీవిస్తూ ఉన్నా – అయినా ఆశల బంధాన్ని వదలడు.
|| శ్లోకం 18 ||
కురుతే గంగాసాగరగమనం
వ్రత-పరిపాలనమథవా దానమ్
జ్ఞానవిహీనః సర్వమతేన
భజతి న ముక్తిం జన్మశతేన
పర్యాయ పదాలు:
కురుతే – చేస్తాడు, గంగా సాగర గమనం – గంగా నదిలో స్నానం చేయడం, వ్రత పరిపాలనం – వ్రతాలను పాటించడం, అథవా – లేదా, దానం – దానం చేయడం, జ్ఞానవిహీనః – జ్ఞానం లేని వాడు, సర్వమతేన – అన్ని మతాల ప్రకారం, భజతి – పొందలేడు, న ముక్తిం – మోక్షాన్ని, జన్మ శతేన – వంద జన్మలైనా
తాత్పర్యం:
గంగా నదిలో స్నానం చేస్తాడు, వ్రతాలు, దానాలు చేస్తాడు. కానీ జ్ఞానం లేకుంటే వంద జన్మలు గడిచినా మోక్షాన్ని పొందలేడు.
|| శ్లోకం 19 ||
సురమందిర-తరు-మూల-నివాసః
శయ్యా భూతలమజినం వాసః
సర్వ-పరిగ్రహ-భోగత్యాగః
కస్య సుఖం న కరోతి విరాగః
పర్యాయ పదాలు:
సురమందిరం – దేవాలయం, తరు మూలం – వృక్షమూలం, నివాసః – నివాసం, శయ్యా – మంచం, భూతలం – భూమి, అజినం – మృగచర్మం, వాసః – వస్త్రము, సర్వ పరిగ్రహ భోగ త్యాగః – అన్ని అనుభవాలకు, ఆసక్తులకు త్యాగం, కస్య – ఎవరికైనా, సుఖం – సంతుష్టి, న కరోతి – కలిగించదు, విరాగః – విరక్తి
తాత్పర్యం:
వృక్షాల వద్ద నివసిస్తూ, భూమినే మంచంగా తీసుకుని, మృగచర్మాన్ని ధరించి, అన్ని భోగాలకు విరక్తుడైన వానికి ఈ విరాగం సుఖాన్నిచ్చకుండా ఉంటుందా!
|| శ్లోకం 20 ||
యోగరతో వా భోగరతో వా
సంగరతో వా సంగవిహీనః
యస్య బ్రహ్మణి రమతే చిత్తం
నందతి నందతి నందత్యేవ
పర్యాయ పదాలు:
యోగరతః – యోగంలో నిమగ్నుడు, భోగరతః – భోగాల్లో నిమగ్నుడు, సంగరతః – సంఘంలో ఉండేవాడు, సంగవిహీనః – సంఘం లేనివాడు, యస్య – ఎవరి, బ్రహ్మణి – బ్రహ్మంలో, రమతే – ఆనందిస్తే, చిత్తం – మనస్సు, నందతి – సంతోషించును, నందత్యేవ – నిజంగా ఆనందిస్తాడు
తాత్పర్యం:
యోగంలో అయినా, భోగాల్లో అయినా, ఎవరి మనస్సు బ్రహ్మంలో లీనమై ఉందో, ఆతడు నిజమైన ఆనందాన్ని పొందుతాడు.
|| శ్లోకం 21 ||
భగవద్గీతా కించిదధీతా
గంగాజల-లవకణికా పీతా
సకృదపి యేన మురారిసమర్చా
క్రియతే తస్య యమేన న చర్చా
పర్యాయ పదాలు:
భగవద్గీతా – భగవద్గీత, కించిత్ – కొంచెం, అధీతా – చదివిన, గంగాజల లవకణికా – గంగా జలపు ఒక బిందువు, పీతా – త్రాగినవాడు, సకృత్ – ఒక్కసారి అయినా, మురారి సమర్చా – మురారిని పూజించడం, తస్య – అతనికి, యమేన – యమధర్మరాజు, న చర్చా – సంబంధం ఉండదు
తాత్పర్యం:
ఒకవేళ ఎవరు కొంచెం భగవద్గీత చదివినా, గంగ జలం త్రాగినా, ఒక్కసారి అయినా మురారిని పూజించినా – వారికి యముడు సమీపించడు.
|| శ్లోకం 22 ||
పునరపి జననం పునరపి మరణం
పునరపి జననీజఠరే శయనమ్
ఇహ సంసారే బహుదుస్తారే
కృపయాఽపారే పాహి మురారే
పర్యాయ పదాలు:
పునరపి – మళ్లీ, జననం – పుట్టడం, మరణం – మరణించడం, జననీ జఠరే – తల్లి గర్భంలో, శయనం – పడుకోవడం, ఇహ – ఈ లోకంలో, సంసారే – జీవనచక్రంలో, బహు దుస్తారే – చాలా కఠినమైనది, కృపయా – దయచేసి, అపారే – అపారమైనవాడా, పాహి – రక్షించు, మురారే – మురారీ
తాత్పర్యం:
పుట్టడం, మరణించడం, మళ్లీ తల్లి గర్భంలో పడక తప్పదు. ఓ మురారే! అపారమైన దయతో నన్ను ఈ భవసాగరంలో నుంచి రక్షించు.
|| శ్లోకం 23 ||
రథ్యాచర్పట-విరచిత-కంథః
పుణ్యాపుణ్య-వివర్జిత-పంథః
యోగీ యోగనియోజిత-చిత్తః
రమతే బాలోన్మత్తవదేవ
పర్యాయ పదాలు:
రథ్యా చర్పట – వీధిలో పడేసిన చీరలు, విరచిత కంథః – కుట్టిన గుడ్డతో కూడిన వస్త్రము, పుణ్య అపుణ్య వివర్జిత పంథః – పుణ్యపాపాలను దాటి వెళ్ళే మార్గాన్ని అనుసరించినవాడు, యోగి – యోగవిధానాన్ని ఆచరించేవాడు, యోగనియోజిత చిత్తః – యోగంలో నిలిచిన మనస్సుతో, రమతే – ఆనందిస్తాడు, బాల ఉన్మత్తవత్ – పిల్లాడిలా లేదా పిచ్చివాడిలా
తాత్పర్యం:
వీధిలో పడేసిన గుడ్డలతో చేయబడిన వస్త్రాలను ధరించి, పుణ్యపాపాలకి అతీతమైన మార్గాన్ని అనుసరించి, యోగంలో లీనమైన యోగి పిల్లాడిలా లేదా పిచ్చివాడిలా నిర్లిప్తంగా జీవిస్తాడు.
|| శ్లోకం 24 ||
కస్త్వం కోఽహం కుత ఆయాతః
కా మే జననీ కో మే తాతః
ఇతి పరిభావయ సర్వమసారం
విశ్వం త్యక్త్వా స్వప్నవిచారమ్
పర్యాయ పదాలు:
కః త్వం – నీవెవరు, కోఽహం – నేనెవరు, కుతః ఆయాతః – ఎక్కడినుంచి వచ్చాము, మా జననీ – నా తల్లి ఎవరు, తాతః – తండ్రి ఎవరు, పరిభావయ – ఆలోచించు, సర్వం అసారం – అన్నీ తాత్కాలికమైనవి, విశ్వం – జగత్తును, త్యక్త్వా – వదిలి, స్వప్న విచారమ్ – కలలా భావించు
తాత్పర్యం:
నేను ఎవరు? నీవెవరు? ఎక్కడినుంచి వచ్చాము? తల్లి, తండ్రి ఎవరు? ఈ ప్రశ్నలు చేసుకుంటూ, ఈ ప్రపంచం తాత్కాలికమైన కలలాంటిదని గ్రహించు.
|| శ్లోకం 25 ||
త్వయి మయి చాన్యత్రైకో విష్ణుః
వ్యర్థం కుప్యసి మయ్యసహిష్ణుః
భవ సమచిత్తః సర్వత్ర త్వం
వాంఛస్యచిరాద్యది విష్ణుత్వమ్
పర్యాయ పదాలు:
త్వయి – నీవైపు, మయి – నావైపు, చ – మరియు, అన్యత్ర – ఇతరులవైపు, ఏకః – ఒకే, విష్ణుః – పరమాత్మ, వ్యర్థం – అర్థంలేకుండా, కుప్యసి – కోపిస్తావు, మయ్యసహిష్ణుః – నాపై అసహనంగా ఉంటావు, భవ – అవు, సమచిత్తః – సమబుద్ధితో, సర్వత్ర – అన్ని చోట్లా, త్వం – నీవు, వాంఛస్య – కోరుకుంటే, చిరాత్ – తక్షణమే, విష్ణుత్వం – విష్ణుదశ, పరమాత్మ స్థితి
తాత్పర్యం:
నాలో, నీలో, మిగతా అందరిలోనూ ఒకే విష్ణువు ఉన్నాడని గ్రహించు. మూర్ఖంగా కోపించవద్దు. అన్ని చోట్లా సమబుద్ధితో ఉండగలిగితే, నీవు కూడా త్వరలోనే విష్ణుత్వాన్ని పొందగలవు.
|| శ్లోకం 26 ||
శత్రౌ మిత్రే పుత్రే బంధౌ
మా కురు యత్నం విగ్రహసంధౌ
సర్వస్మిన్నపి పశ్యాత్మానం
సర్వత్రోత్సృజ భేదాజ్ఞానమ్
పర్యాయ పదాలు:
శత్రౌ – శత్రువులో, మిత్రే – స్నేహితునిలో, పుత్రే – కుమారునిలో, బంధౌ – బంధువులో, యత్నం – ప్రయత్నం, విగ్రహ సంధౌ – కలహం కలిగించడంలో, మా కురు – చేయవద్దు, సర్వస్మిన్నపి – అందరిలోను, పశ్య – చూడు, ఆత్మానం – ఆత్మను, సర్వత్ర – అన్ని చోట్ల, ఉత్సృజ – వదిలేయి, భేద అజ్ఞానం – భిన్నంగా చూసే అజ్ఞానం
తాత్పర్యం:
శత్రువులో, స్నేహితునిలో, కుమారుడిలో, బంధువులో తేడాల కారణంగా కలహం కలిగించవద్దు. అందరిలోనూ ఒకే ఆత్మ ఉందని గ్రహించి, భిన్నతా భావనను వదిలేయి.
|| శ్లోకం 27 ||
కామం క్రోధం లోభం మోహం
త్యక్త్వాఽఽత్మానం పశ్యతి సోఽహమ్
ఆత్మజ్ఞానవిహీనా మూఢాః
తే పచ్యంతే నరకనిగూఢాః
పర్యాయ పదాలు:
కామం – కోరిక, క్రోధం – కోపం, లోభం – అలా వాంఛ, మోహం – మాయ, త్యక్త్వా – వదిలినవాడు, ఆత్మానం – తనని తాను, పశ్యతి – గ్రహించును, సః – వాడే, అహం – నేను, ఆత్మజ్ఞానవిహీనా – ఆత్మ జ్ఞానం లేని వారు, మూఢాః – మూర్ఖులు, తే – వారు, పచ్యంతే – ఎండుతారు, నరక నిగూఢాః – నరకంలో చిక్కిపోతారు
తాత్పర్యం:
కామం, క్రోధం, లోభం, మోహం లాంటివి వదిలినవాడు “నేనే ఆత్మను” అని గ్రహిస్తాడు. ఆత్మజ్ఞానం లేని మూర్ఖులు మాత్రం నరకంలో క్షణక్షణం ఎండుతుంటారు.
|| శ్లోకం 28 ||
గేయం గీతా-నామసహస్రం
ధ్యేయం శ్రీపతి-రూపమజస్రమ్
నేయం సజ్జన-సంగే చిత్తం
దేయం దీనజనాయ చ విత్తమ్
పర్యాయ పదాలు:
గేయం – పాడవలసింది, గీతా నామసహస్రం – భగవద్గీత లేదా విష్ణుని సహస్రనామాలు, ధ్యేయం – ధ్యానించవలసింది, శ్రీపతి రూపం – విష్ణుమూర్తి స్వరూపం, అజస్రం – ఎల్లప్పుడూ, నేయం – నడిపించాలి, సజ్జనసంగే – మంచి జనుల సమాజంలో, చిత్తం – మనస్సు, దేయం – ఇవ్వాలి, దీన జనాయ – పేదవారికి, విత్తమ్ – ధనం
తాత్పర్యం:
విష్ణుని నామస్మరణ లేదా గీతా పాటలు పాడాలి, ఆయన రూపాన్ని ఎల్లప్పుడూ ధ్యానించాలి, మనస్సును సజ్జనుల సన్నిధిలో ఉంచాలి, ధనాన్ని పేదవారికి దానం చేయాలి.
|| శ్లోకం 29 ||
సుఖతః క్రియతే కామాభోగః
పశ్చాదంత శరీరే రోగః
యద్యపి లోకే మరణం శరణం
తదపి న ముంచతి పాపాచరణమ్
పర్యాయ పదాలు:
సుఖతః – సుఖంగా, క్రియతే – జరుగుతుంది, కామాభోగః – కామసంబంధి అనుభవాలు, పశ్చాత్ – తరువాత, శరీరే – శరీరంలో, రోగః – వ్యాధి, యద్యపి – అయినా సరే, లోకే – ప్రపంచంలో, మరణం శరణం – మరణమే చివరి మజిలీ, తథా అపి – అయినా, న ముంచతి – విడిచిపెట్టడు, పాపాచరణం – పాపకర్మలు
తాత్పర్యం:
కామ సంబంధ అనుభవాలు మొదట సుఖంగా అనిపించవచ్చు కానీ తరువాత అవి శరీరాన్ని వ్యాధులతో నింపుతాయి. మరణం తప్పదని తెలిసినా మనుషులు పాపకర్మలు చేయడం ఆపరారు.
|| శ్లోకం 30 ||
అర్థమనర్థం భావయ నిత్యం
నాస్తితతః సుఖలేశః సత్యమ్
పుత్రాదపి ధనభాజాం భీతిః
సర్వత్రైషా విహితా రీతిః
పర్యాయ పదాలు:
అర్థం – సంపద, అనర్థం – సమస్యలకరం, భావయ – అలోచించు, నిత్యం – నిత్యమూ, నాస్తి – లేదు, తతః – దాని ద్వారా, సుఖలేశః – చిన్న ఆనందమూ, సత్యమ్ – ఇది సత్యమే, పుత్రాత్ అపి – కుమారుని నుండీ కూడా, ధనభాజాం – ధనవంతులకి, భీతిః – భయం, సర్వత్ర – అన్ని చోట్ల, ఏషా – ఇది, విహితా – ఏర్పాటు చేయబడి, రీతిః – పద్ధతి
తాత్పర్యం:
ధనం అనర్థానికి మూలం అని నిత్యం అలోచించు. దాని వల్ల నిజమైన ఆనందం లేదు. కుమారుని నుంచీ కూడా ధనవంతులకూ భయం కలుగుతుంది. ఇది సృష్టిలోని ఆంతర్యమైన రీతియే.
|| శ్లోకం 31 ||
ప్రాణాయామం ప్రత్యాహారం
నిత్యానిత్య వివేకవిచారమ్
జాప్యసమేతసమాధివిధానం
కుర్వవధానం మహదవధానమ్
పర్యాయ పదాలు:
ప్రాణాయామం – శ్వాస నియంత్రణ, ప్రత్యాహారం – ఇంద్రియ నియమనం, నిత్య అనిత్య వివేక విచారం – శాశ్వతమైనది ఏమిటో తాత్కాలికమైనది ఏమిటో వివేకంగా తార్కికంగా ఆలోచించడం, జాప్య సమేత – జపంతో కూడిన, సమాధి విధానం – ధ్యాన పద్ధతి, కురు – ఆచరించు, అవధానం – జాగ్రత్తగా, మహత్తర అవధానం – మహత్తర శ్రద్ధతో
తాత్పర్యం:
ప్రాణాయామం, ఇంద్రియ నియంత్రణ, నిత్యానిత్య విషయాలపై విచారణ, జపంతో కూడిన ధ్యానాన్ని జాగ్రత్తగా మరియు శ్రద్ధతో ఆచరించు.
|| శ్లోకం 32 ||
గురుచరణాంబుజ-నిర్భరభక్తః
సంసారాదచిరాద్భవ ముక్తః
సేంద్రియమానస-నియమాదేవం
ద్రక్ష్యసి నిజహృదయస్థం దేవమ్
పర్యాయ పదాలు:
గురు చరణాంబుజ – గురువు పాదపద్మములు, నిర్వర భక్తః – అపారమైన భక్తితో, సంసారాత్ – భవసాగరం నుండి, అచిరాత్ – త్వరలోనే, భవ – అయ్యావు, ముక్తః – ముక్తుడవుతావు, ఇంద్రియ మానస నియమాత్ – ఇంద్రియాలను మరియు మనస్సును నియంత్రించడం వలన, ఏవం – ఈ విధంగా, ద్రక్ష్యసి – చూచుటకు సాధ్యమవుతుంది, నిజ హృదయస్థం దేవం – నీ హృదయంలోనే ఉన్న దేవుణ్ని
తాత్పర్యం:
గురువు పాదాలలో అపారమైన భక్తి కలిగి ఉంటే, త్వరలోనే ఈ సంసార బంధనాల నుండి విముక్తుడవుతావు. ఇంద్రియాలను నియంత్రించడం ద్వారా నీ హృదయంలోనే ఉన్న పరమాత్మను దర్శించగలవు.
|| శ్లోకం 33 ||
మూఢః కశ్చన వైయాకరణో
డుఃకృంకరణాధ్యయనధురీణః
శ్రీమచ్ఛంకర-భగవచ్ఛిష్యైః
బోధిత ఆసీచ్ఛోధిత-కరణః
పర్యాయ పదాలు:
మూఢః – మూర్ఖుడు, కశ్చన – ఒక వైయాకరణుడు, డుఃకృంకరణ – సంస్కృత వ్యాకరణ సూత్రం, అధ్యయన ధురీణః – పఠనంలో నిమగ్నుడు, శ్రీమత్ శంకర భగవత్ శిష్యైః – శంకరాచార్య స్వామి శిష్యులు, బోధితః – బోధించబడినవాడు, శోధితకరణః – చైతన్యంతో మారినవాడు
తాత్పర్యం:
ఒక వైయాకరణుడు డుఃకృంకరణ అనే సూత్రాన్ని నేర్చుకుంటూ మూర్ఖుడిగా మునిగిపోయాడు. కానీ శ్రీ శంకరాచార్యుల శిష్యుల వల్ల అతనిలో జ్ఞానం కలిగి మారిపోయాడు.
|| శ్లోకం 34 ||
భజ గోవిందం భజ గోవిందం
గోవిందం భజ మూఢమతే
నామస్మరణాదన్యముపాయం
నహి పశ్యామో భవతరణే
పర్యాయ పదాలు:
భజ – భజించు, గోవిందం – గోవిందుణ్ని, మూఢమతే – ఓ మూర్ఖుడా, నామస్మరణాత్ – నామస్మరణ తప్ప, అన్యమ్ – ఇతర, ఉపాయం – మార్గం, నహి పశ్యామః – మేము చూడలేం, భవతరణే – భవసాగరాన్ని దాటడానికి
తాత్పర్యం:
ఓ మూర్ఖుడా! నీవు గోవిందుడిని భజించు. ఈ భవసాగరాన్ని దాటేందుకు నామస్మరణ తప్ప మేము మరో మార్గాన్ని చూడలేకపోతున్నాము.

Leave a Comment

మీ ఈమెయిలు చిరునామా ప్రచురించబడదు. తప్పనిసరి ఖాళీలు *‌తో గుర్తించబడ్డాయి

Subscribe to our newsletter

Please wait...
Want to be notified when our article is published? Enter your email address and name below to be the first to know.

This will close in 20 seconds

Scroll to Top